Home Assistant i czujnik smogu SDS011 wraz z ESPEasy po MQTT

Dobry wieczór.
Mam ja sobie czujnik smogu SDS011. Kiedyś był Ci on połączony z Domoticz i świetnie sobie działał http://blog.asobczak.pl/2017/12/18/czujnk-smogu-sds011-wemos-przelacznik-wszystko-w-dzialaniu/. Z chwilą przejścia na Home Assistant z czystego lenistwa (a może bardziej obawy) nie chciało mi się zmieniać konfiguracji z ESPEasy na Tasmota czy ESPHome. Jak jest, to niech działa. Ale miałem mały zgryz – nie wiedziałem jak wysłać dane do HA. W końcu jeden z kolegów na grupie FB podał przepis – MQTT! Gdzieś tam mi się w głowie kołatało, że próbowałem to zrobić w ten sposób, ale na czymś poległem. Dzięki niemu wiem już dokładnie na czym, co opiszę poniżej.
Nie przedłużając: głównym problemem u mnie była stara wersje ESPEasy – R147, jeszcze jakby 1.0. W niej po prostu nie była dostępna komunikacja przez MQTT. Niestety ESPEasy nie jest dla mnie dość jasne, Wiki nie jest aktualizowana na bieżąco, w sumie ich github jedynie odzwierciedla stan projektu: https://github.com/letscontrolit/ESPEasy/releases. Po pobraniu wersji 2.0 Mega (o wiele mówiącej nazwie ESP_Easy_mega_20200929_normal_alt_wifi_ESP8266_4M1M) i próbie zmiany wersji przez OTA (Over The Air) mój Wemos przestał się odzywać 😀 Ale pierwsze koty za płoty, podłączyłem konwerter UART (jak w cytowanym poście sprzed dwóch lat) i tym razem wszystko poszło bez problemu.
It’s alive! Wszystkie ustawienia i kod zostały zachowane po przejściu na nową wersję.

Kilka ważnych ustawień – zakładka Config i Append Unit Number to hostname.

Na zakładce Controllers dodajemy nowy Protocol – Home Assistant (openHAB) MQTT, podajemy IP brokera, port oraz dane do logowania (podane w konfiguracji Waszego MQTT). Do tego zaznaczamy Enabled.

Na zakładce Devices przy naszym czujniki musimy zaznaczyć wysyłanie danych do drugiego Controller’a – jak widać powyżej – aktualnie na raz do Domoticz oraz Home Assistant.

Tu już dane z zakładki Info.

Co do konfiguracji powyższego, to sensors.yaml wygląda tak:

  – platform: mqtt
    name: „Czujnik smogu PM25”
    state_topic: „CzujnikSmogu_1/CzujnikSmogu/PM25”
    unit_of_measurement: „ug/m3”

  – platform: mqtt
    name: „Czujnik smogu PM10”
    state_topic: „CzujnikSmogu_1/CzujnikSmogu/PM10”
    unit_of_measurement: „ug/m3”
Zwróćcie uwagę na CzujnikSmogu_1 – to jest efekt zaznaczenia Append Unit Number to hostname.
W ui-lovelace.yaml:
          – type: glance
            no_card: true
            title: „Powietrze na zewnątrz”
            show_name: false
            entities:
              – sensor.czujnik_smogu_pm25
              – sensor.czujnik_smogu_pm10
Po pełen kod mojego Home Assistant zapraszam na stronę: https://github.com/CaesarPL/Home-Assistant-Cezar.
Tylko tle i aż tyle 😀 Powodzenia!
P.S. Tak mi właśnie wpadło do głowy, że trzeba to oprogramować tak, aby pokazywał kiedy normy są przekroczone. Ciekawy temat.

Czujnk smogu SDS011, Wemos, przełącznik – wszystko w działaniu

Dobry wieczór!

Aktualizacja! Zapraszam do lektury świetnego wpisu o udostępnianiu danych z czujnika na blogu https://raspberrywpraktyce.wordpress.com/2018/03/14/czujnik-sds011-i-wizualizacja-danych-na-opensensemap/

Rozszerzając opis podłączenia czujnika SDS011 – tym razem dodałem element, który opisywał Łukasz Jokiel na swoim blogu – przełącznik, który włącza SDS011 co pewien określony czas.

Nie opisywałbym tego oczywiście mając tą samą konfigurację, ale akurat nie dość, że miałem LoLin (jakaś tam iteracja Wemos z Chin) a nie Wemos Mini, to jeszcze kupiłem inny przełącznik.

No i zaczęło się – musiałem się trochę nauczyć. Same plusy 🙂 Bardzo pomocna była strona: https://blog.siliconstraits.vn/relay-what-is-it-and-how-to-use-it/, gdzie autor świetnie opisał wszelkie możliwe informacje.

Podłączenie wtyczek dostarczonych wraz z SDS011 do samego czujnika było proste. 

Później do samego Wemos

Poniżej już całość, czyli:
1. Wemos (czy LoLin jak kto woli) (kilka PLN z Chin)
2. Przełącznik Songle SRD-05VDC-SL-C (10 PLN w Polsce)
3. Czujnik SDS011 (63 PLN z Chin)

Połączenia:
Z Wemos 5V -> do przełącznika DC+
Z Wemos GND -> do przełącznika DC-
Z Wemos GPIO 5 (D1) Output Low -> do przełącznika IN

Z Wemos 5V -> do przełącznika NO

Z przełącznika COM -> SDS 5V

W SDS:
GPIO 12 (D6) -> TX
GND -> GND
5V -> COM

I po kolei każda zakładka w Wemos i ESPEasy.
Main to tylko info

Na zakładce Config jest SSID sieci WiFi i hasło. Ale to już skonfigurowane zostało wcześniej. Tutaj z tą różnicą, że wgrywamy wersję developerską beta (na moment pisania 147 RC8).

Zwróćcie uwagę na Pin Mode 5 (D1) – Output Low – tym pinem będziemy sterować przełącznikiem

Na Devices dodajemy czujnik smogu – tak jak opisane na blogu Łukasza, ale tutaj akurat nie ma wielkiej filozofii… 

Ta zakładka pojawi się, gdy włączymy Rules w Advanced configuration na następnej 😉 Tutaj esencja – dwa liczniki, które odliczają czas i w odpowiednim czasie włączają/wyłączają SDS. Łukasz dokładnie to opisał, ale:
1. Włączamy SDS na 120 sekund, aby się rozpędził, pobrał dane, wysłał do Domoticz, po tym wyłączył. Hint: w nawiasach kwadratowych składnia: [NazwaSDS#NazwaZmiennej].
2. Ja czekam 30 minut aby ponownie go włączyć
Wszystko po to, aby oszczędzić czujnik oraz laser, ma skończoną żywotność. 

Kod:
On System#Boot do
timerSet,1,30
endon

On Rules#Timer=1 do
GPIO,5,1
timerSet,2,120
endon

On Rules#Timer=2 do
SendToHTTP 192.168.1.200,80,/json.htm?type=command&param=udevice&idx=243&nvalue=0&svalue=[CzujnikSmogu#PM25]
SendToHTTP 192.168.1.200,80,/json.htm?type=command&param=udevice&idx=242&nvalue=0&svalue=[CzujnikSmogu#PM10]
GPIO,5,0
timerSet,1,1800
endon

W Domoticz dodajemy dummy Hardware i do niego dwa Custom sensors, których IDX wpisujemy w skrypcie w Rules.
Tadam! Odczyty mam chyba trochę zawyżone przez to, że aktualnie zapakowałem czujnik w pudło, gdzie brak wentylacji. Albo faktycznie jest tak źle…

ESPEasy, Wemos i Domoticz – ABC podłączenia

W sumie (no, jeżeli chodzi o temperaturę) brakowało mi monitorowania garażu. Termometry na 433MHz nie sięgają tak daleko, jak się okazało i Xiaomi nie podołało z zasięgiem. W garażu mam jednak jakieś resztki zasięgu Wifi.

Jest przecież esp8266! Do tego są różne wersje – na przykład Wemos D1 mini, a na 'znanym chińskim portalu' znalazłem jego alternatywy wraz z 'shield’em', który zawiera DHT11. Nie jest to może i najlepszy termometr na rynku (delikatnie mówiąc), ale na moje potrzeby wystarczy, Do tego – łatwo się go łączy. Zestaw za kilkanaście złotych zawiera wszystkie potrzebne elementy. Przy okazji zakupiłem też Battery shield, ale to będę testował innym razem.

Jako że (jak pisałem) nie mam talentu do lutowania, muszę zaufać koledze, który mówił, że lutowanie było fraszką.

Skoro sprawy techniczne mamy za sobą, pora na oprogramowanie. Najwięcej słyszałem o ESPEasy, dlatego na nim się oparłem.

Zanim zaczniemy możemy w Domoticz stworzyć nowy element Hardware i Virtual sensor (to taka trochę pętla, bo tutaj musimy podać IP Wemos’a, które skonfigurujemy dopiero za chwilę, czyli możemy założyć, ale później i tak będziemy edytować). ZAPISUJEMY ID czujnika.

Na stronie https://www.letscontrolit.com/wiki/index.php/Main_Page jest odnośnik do ESPEasy. Przechodząc do niego skupmy się na sekcji Loading firmware – na czas pisania posta aktualna wersja to R120. Zostanie ona wkrótce zastąpiona przez wersję 2.0. Ale to przyszłość. Na razie jest R120.

Możemy doczytać więcej na https://www.letscontrolit.com/wiki/index.php/Tutorial_ESPEasy_Firmware_Upload, aby dowiedzieć się, że Wemos D1, Wemos D1 Mini oraz NodeMCU mają 4096k, Całkiem dużo. Do tego – są świetne dla początkujących, ponieważ mają konwerter USB do Serial. Czyli nie potrzebujemy żadnych programatorów – możemy podłączyć kablem USB Micro do komputera i zaprogramować flash.

Bezpośredni link do softu to: http://www.letscontrolit.com/downloads/ESPEasy_R120.zip

Jako że wszystkie moje komputery pracują na Windows, skupię się na tym systemie. Aby dowiedzieć się po podłączeniu na jakim porcie znalazł się nasz Wemos, musimy przejść do linii poleceń cmd i wpisać mode.

TU UWAGA. Zmarnowałem prawie godzinę, zanim okazało się, że kabel, który teoretycznie działał i ładował, praktycznie nie umożliwiał rozpoznania sprzętu. Zmiana kabla i wszystko ruszyło.

Kroków jest sześć:

1. Znajdź odpowiedni plik do Twojego modułu. To już mamy za sobą. Wiemy, że to Wemos D1 Mini

2. Ściągnij plik zip i wypakuj go do wybranego folderu. Link podałem powyżej, także to też mamy już za sobą

3. Uruchom 'flash.cmd'. Otworzy się okno z trzema pytaniami

4. Wpisz port na którym zainstalował się Wemos. Tu – 3
5. Wpisz wielkość flash – tu 4096
6. Wpisz numer wersji – tu 120

Programowanie rozpocznie się

Po zakończeniu otrzymamy stosowany komunikat

Teraz pora na wyszukanie sieci ESP_0, która pojawi nam się jako nowa sieć w domu do wybrania.
Hasło to configesp

Później będziemy mieli możliwość wejścia na stronę ESP Easy, gdzie możemy już wybrać do jakiej sieci ma się podłączyć nasz moduł.

Po tym kroku nastąpi restart

Tadam! Jesteśmy już prawie, prawie w domu 😀

Po wejściu na adres podany powyżej uruchomimy stronę ESP Easy.

Zaczynamy konfigurację! Ohoho!

Tutaj można (idąc po linii najmniejszego oporu) wypełnić tylko Name (nazwa naszego modułu), SSID i hasło musi już być wypełnione. Domoticz HTTP również ustawia się domyślnie, Controler IP i Port ustawiamy na nasz Domoticz. Tyle tutaj.

Teraz Devices oraz Edit, przy Task = 1.

W zależności od tego, czego używamy (no, ja shield z DHT) ustawiamy Device na wybrany czujnik.

I kolejno Name (Nazwa dla czujnika, mało ważne), Delay to interwał wysyłania danych do Domoticz i IDX czujnika Domoticz (jak to zrobić opisałem wcześniej), GPIO w tym przypadku ustawiamy na 2, Typ DHT w zależności od tego co mamy.

Jako że DHT 11 znane są ze swojej słabej jakości i różnego skalibrowania, przyda się czasem korekta. U mnie aż o 4 stopnie 😉 Możemy to zrobić w polu Formula Temperature. Możemy tam wpisać '%value% -4′. Jest co prawda pole do tego celu przeznaczone w Domoticz, ale ono działa tylko dla natywnych czujników temperatury.

Po wybraniu Submit pokaże się nam temperatura.

I od razu, jeżeli dobrze skonfigurowaliśmy czujnik, dane w Domoticz.

Hura, hura, koniec! Mam temperaturę w garażu! Zapewne do czegoś się ta informacja przyda 🙂